RADOSNA ŚWIATŁOŚCI

PAN MOIM ŚWIATŁEM

- tak rozpoczyna się Psalm 27.

Radosna Światłości,

Prawdziwa, Jedyna, Mądrości,

Jezu Chryste, Panie nasz.

To kantyk liturgii paschalnej, wzywający nas

do radowania się zmartwychwstaniem Chrystusa.

Światło paschału przypomina nam o obecności Chrystusa zmartwychwstałego we wspólnocie modlącego się Kościoła.

Mieszkańcom wielkich miast , z ulicami tak bardzo jasno oświetlonymi potężnymi światłami przez całą noc, trudniej zrozumieć biblijny sens tajemnic światła. Chyba, że wydarzy się tak ogromna awaria systemu energetycznego, jaka miała miejsce w 2003 roku w USA i Kanadzie.

Światłość Bóg stworzył przed wszystkim i w biblijnym opisie stworzenia Bóg stworzył ją jako pierwszą (Rdz 1,1).

Wtedy Bóg rzekł: Niech stanie się światłość!

I stała się światłość. Rdz 1, 3

Tak więc Bóg, który sam jest światłością, stwarza

światło dla naszych ludzkich oczu. Ma ono dla nas

wartość symbolu, niezależnie od tego, czy jest to

wielkie światło słońca, czy światło małego kaganka.

Świat Biblii jest światem symboli i światło jest

w księgach Biblii symbolem bardzo ważnym.

Światło umożliwia życie roślin i każdego żywego

stworzenia - można powiedzieć: jest życiodajne.

Wielokrotnie przywołuje obraz światła Księga Psalmów:

Pan moim światłem i zbawieniem moim,

kogo miałbym się lękać? Ps 27,4

Ześlij światłość i wierność swoją,

niech one mnie wiodą. Ps 43,3

Bo Pan Bóg jest słońcem i tarczą,

On hojnie darzy łaską i chwałą. Ps 84,12

Jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy . Ps 19,9b

Światło w Biblii jest symbolem obecności Boga,

obecności Chrystusa i Jego nauki. Pomaga ono przekazać rzeczywistość duchową - tajemnicę Boga i Jego Miłosierdzia, tak trudno wyobrażalną dla naszego umysłu.

Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!

Odziany w majestat i piękno,

światłem okryty jak płaszczem.

Ps 104, 1b-2a

W tradycji biblijnej pojawieniu się Boga towarzyszy głos i wielkie światło:

Jego wspaniałość podobna do światła,

z Jego rąk tryskają promienie,

moc Jego w nich jest ukryta. Ha 3,4

Jakże w tych słowach Księgi Habakuka, powstałej w VII wieku przed Chr., jesteśmy blisko Chrystusa Miłosiernego z obrazu „Jezu ufam Tobie”, z wychodzącymi z Jego serca dwoma świetlnymi strumieniami – białym i czerwonym.

Mówią o tym słowa, zanotowane przez Świętą Fustynę w jej Dzienniczku (Dz.299).

Te dwa promienie oznaczają Krew i Wodę – blady oznacza Wodę, która usprawiedliwia dusze,

czerwony promień oznacza Krew, która jest życiem dusz...

Te dwa promienie wyszły z wnętrzności Miłosierdzia Mojego, wówczas, kiedy konające Serce Moje zostało włócznią otwarte na krzyżu.

Te promienie osłaniają duszę przed zagniewaniem Ojca Mego. Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie, bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga.

Nie znajdzie ludzkość uspokojenia, dopóki nie zwróci się z ufnością do Miłosierdzia Mojego.

Raduje się Serce Moje tym tytułem Miłosierdzia.

Powiedz, że Miłosierdzie jest największym przymiotem Boga. Wszystkie dzieła rąk Moich są ukoronowane Miłosierdziem.

Posłanie Świętej Faustyny ma jakże głębokie korzenie w Piśmie Świętym także Starego Testamentu.

Tajemnica Boga przekazywana jest w Biblii często poprzez promieniowanie światła : „światło jest w istocie poza nami, nie możemy go uchwycić ani zatrzymać; ale otacza nas ono, oświetla i ogrzewa. Taki jest Bóg: daleki i bliski, nieuchwytny, a jednak znajdujący się przy nas, gotowy być z nami i w nas” (Jan Paweł II, katecheza o Jutrzni Drugiego Tygodnia).

Dla Boga wszystko jest przezroczyste, co przypomniała liturgia XV Światowego Dnia Młodzieży w Kolonii:

..nawet mrok nie będzie dla Ciebie ciemny,

a noc jak dzień będzie jasna. Ps 139,12

Światło i ciemność, dzień i noc to także symbole wyrażające skrajne stany naszego człowieczeństwa, dramaty ludzkiego istnienia, różne stany jego zanurzania się w ciemności zła i wychodzeniu ku dobru, tak trafnie oddane w wielu psalmach.

Ogarnęły mnie fale śmierci

i zatrwożyły odmęty niosące zagładę.

Oplątały mnie pęta otchłani,

schwyciły mnie sidła śmierci.

Wzywałem Pana w moim utrapieniu,

wołałem do mojego Boga....Ps 18,5-7

Ty, Panie, zapalasz moją pochodnię,

Boże mój, rozświetlasz moje ciemności. Ps 18 ,29

Pan jest Bogiem i daje nam światło. Ps 118,27

Kontrast światła i ciemności odzwierciedla dramat ludzkich wyborów codzienności, opowiadających się po stronie dobra lub przeciw niemu.

Jezu, Światłości mego serca, niechże słucham Ciebie,

a nie podszeptów mej własnej ciemności. ( Brat Roger z Taize).

Z jednej strony opromienionej radością nadziei, a z drugiej strony stanu jakiegoś przygnębienia, wywołanego ociężałością duszy. Możemy wtedy mówić do siebie słowami psalmu :

Czemu zgnębiona jesteś duszo moja

i czemu trwożysz się we mnie? Ps 43,5

Światło rozjaśnia pole widzenia naszych oczu, jest też symbolem nadziei, gdy widzimy je na tle szerokiej ciemności. Pozwala dostrzec piękno przyrody, w całej palecie jej barw, jak i piękno dzieł człowieka.

Tylko z pomocą Bożego światła możemy dogłębnie zrozumieć dobro i zło, sprawiedliwość i przewrotność.

Dzięki światłu dostrzegamy piękno – stworzonego

świata, drugiego człowieka - i możemy też wnioskować

o pięknie i dobroci Stwórcy, co św. Franciszek z Asyżu wyraził w swoim hymnie:

Pochwalony bądź, Panie,

z wszystkimi Twoimi stworzeniami,

a przede wszystkim z naszym bratem słońcem,

które dzień daje, a Ty przez nie świecisz.

Ono jest piękne i promieniste,

a przez swój blask

jest Twoim wyobrażeniem, o Najwyższy.

Każdy z nas miał wiele razy możliwość doznać piękna wschodu czy zachodu słońca, szczególnie wspaniałego w górach czy nad morzem. Pamiętam wieczór na skalistym wybrzeżu morskim koło Aten. Obserwowaliśmy zachodzące słońce, zatapiające się powoli w morzu. Kiedy zniknął ostatni skrawek ognistej kuli, cała grupa turystów zaczęła spontanicznie bić brawo.

Kontrast światła i cienia natchnął tak genialnych artystów jak Rembrandt, Leonardo da Vinci, czy Jan van Eyck do tworzenia budzących stale zachwyt arcydzieł malarskich.

Artyści otwierają nam drogę do „Myślenia w żywiole piękna” ( Ks Józef Tischner Myślenie w żywiole piękna Znak 2004). Stąd długie kolejki w muzeach, zawierających te arcydzieła. Choć trudna jest definicja piękna, doświadczając go w przyrodzie czy dziełach artystów, stajemy nimi zachwyceni.

Równocześnie źródła światła emanują ciepłem. Przy ognisku płonącym w nocy nie tylko jest jasno – emanuje z niego na nas ciepło, odczuwane w chłodną noc.

W wielu psalmach spotykamy świadectwo ich autorów o pomocy, jakie im dało Słowo Boże, by wyjść z mroku cierpienia, prześladowań, zwątpień i różnorakich trudności.

Tym światłem, określanym światłością, zapowiadanym przez proroków Izraela, na które oczekiwali wierzący Żydzi, był Mesjasz - Chrystus.

Przyjście Jezusa – Światłości zapowiadał prorok Izajasz:

Naród kroczący w ciemnościach

ujrzał światłość wielką.

Nad mieszkańcami krainy mroków

światło zabłysło.

Bo Dziecię się nam narodziło,

Syn został nam dany...

Iz, 9,1.5

On przyniesie narodom prawo.

...ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi,

światłością dla narodów,

abyś otworzył oczy niewidomym,

abyś z zamknięcia wypuścił jeńców,

z więzienia tych, co mieszkają w ciemności.

Iz 42, 1.3-4.6-7

Zachariasz, po narodzeniu św. Jana, prorokował o Jezusie:

Jego ludowi dasz poznać zbawienie ,

przez odpuszczenie mu grzechów,

dzięki litości serdecznej Boga naszego.

Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,

by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,

aby nasze kroki skierować na drogę pokoju. Łk 1,77-80

Jezus sam powiedział o sobie:

Ja jestem światłością świata. Kto idzie za mną,

nie będzie chodził w ciemności,

lecz będzie miał światło życia. J 8,12

Przywrócenie wzroku niewidomemu od urodzenia, opisane w Ewangelii wg św. Jana, wiązało się z uzyskaniem przez niego wiary w Jezusa. Zapytany przez Jezusa: „Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego? On odpowiedział: „Wierzę, Panie”. I oddał Mu pokłon. (J 9,35-38).

Światło towarzyszy wszystkim chwalebnym objawieniom się Boga: Mojżeszowi w ognistym krzewie, Jezusowi podczas przemienienia się wobec trzech wybranych uczniów, czy też podczas objawienia się Pawłowi pod Damaszkiem. Języki świetliste ukazały się nad Apostołami w chwili zesłania Ducha Świętego.

A zarazem zarówno wierzący Żyd, jak i chrześcijanin otrzymują w Biblii moralne i duchowe światło drogi życia.

Symbolika światła pozwala dostrzec lepiej jedność całego Pisma Świętego, Starego Testamentu i Nowego Testamentu. Dostrzegamy, jak bardzo Nowy Testament ma swe początki w Starym, jest w nim ukryty. A Stary Testament realizuje się do końca w Nowym i w nim się pełniej daje zrozumieć i wyjaśnić. Zrozumieć, co znaczy „pełnia czasu”, jaka stała się dzięki Chrystusowi.

Kardynał John Henry Newman modlił się:

Prowadź mnie, Światło, swą błogą opieką,

Światło odwieczne!

Noc mroczna, dom mój tak bardzo daleko,

więc Ty mnie prowadź.

Nie proszę rajów odległych widoku,

starczy promyczek dla jednego kroku.

W jednym ze swoich listów z Taize brat Roger pisze:

Kiedy dręczą cię twoje własne ciemności,

Jego światło stale trwa i przenika to,

co w Tobie nieprzejrzyste.

W sekwencji z Zesłania Ducha Świętego modlimy się:

Przybądź Duchu Święty,

ześlij z nieba wzięty

światła Twego strumień.

W tym tomiku zebrane są teksty biblijne przeznaczone na 31 dni do rozmyślania i modlitwy, zawierające symbolikę światła, i przybliżające nam tajemnicę Boga, Chrystusa oraz Jego łaski i miłosierdzia.

Szczęśliwi, ,którzy wiedzą, że modlitwa nie polega na uczuciu, myśleniu i rozumieniu, ale na szczerym oddaniu się Bogu. (Ks Tadeusz Ferdorowicz).

Ta Światłość umacnia nas na drodze naszych codziennych trudów, nieoczekiwanego cierpienia i przeciwności.

Wreszcie ukazuje Jego zwycięstwo nad śmiercią.

Kiedy Pan jest przy nas, nie lękamy się trudów i przeszkód, lecz podążamy naprzód śmiało i z radością nawet trudną drogą życia. Niezależnie więc od sporu, jaki toczą w człowieku wartości takie jak dobro, prawda i piękno wobec wszelkiego zła, kłamstw i brzydoty możemy mówić o Radosnej Światłości.

Nawet małe światło jest dla nas ważne i cenne kiedy idziemy przez tunel mroku i ciemności.

PIERWSZY DZIEŃ

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.

Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem:

ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód,

a Duch Boży unosił się nad wodami.

Wtedy Bóg rzekł: „Niech stanie się światłość”.

I stała się światłość.

Bóg widząc, ze światłość jest dobra,

oddzielił ją od ciemności.

I nazwał Bóg światłość dniem,

a ciemność nazwał nocą.

Rdz 1, 1-5

Błogosław duszo moja Pana,

Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!

Odziany w majestat i piękno,

Światłem okryty jak płaszczem.

Tyś wszystko mądrze uczynił,

Ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

Stwarzasz je napełniając swym Duchem

I odnawiasz oblicze ziemi.

Ps 104, 1-2.24.30

DRUGI DZIEŃ

Wielki jest Pan, godzien wielkiej chwały.

Oddajcie Panu chwałę należną Jego Imieniu.

Przed Nim kroczą majestat i piękno,

a potęga i blask w Jego przybytku.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli,

niech szumi morze i wszystko co je napełnia.

Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie,

niech wszystkie drzewa w lasach

wykrzykują z radości.

Ps 96, 4.8-12

Stworzył je bowiem Twórca piękności.

Bo z wielkości i piękna stworzeń

Poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę.

Mdr 13,5

TRZECI DZIEŃ

Pan jest Bogiem i daje nam światło.

Ustawcie procesję z gałązkami zielonymi

aż do rogów ołtarza.

Jesteś moim Bogiem, podziękować chcę Tobie,

Boże mój, wielbić pragnę Ciebie.

Wysławiajcie Pana, bo jest dobry,

bo Jego łaska trwa na wieki.

Ps 118,27-27

Jego majestat okrywa niebiosa,

a Jego chwały pełna jest ziemia.

Jego wspaniałość podobna do światła,

z Jego rąk tryskają promienie,

moc Jego w nich jest ukryta.

Wyszedłeś, aby lud swój ocalić

I wybawić swego pomazńca.

Ha 3, 3a- 5a

CZWARTY DZIEŃ

Chwalcie Pana, bo jest dobry,

bo Jego łaska na wieki..

On w swojej mądrości uczynił niebiosa,

bo Jego łaska na wieki.

On uczynił światła ogromne,

bo Jego łaska na wieki.

Słońce, by dniem władało,

bo Jego łaska na wieki.

Księżyc i gwiazdy, by władały nocą,

bo Jego łaska na wieki.

Ps 136,1-9.25-26

Przenikasz i znasz mnie, Panie

I znasz wszystkie moje drogi.

Jeśli powiem : „Niech więc mnie ciemność zasłoni

I no mnie otoczy jak światło”,

To nawet mrok nie będzie dla Ciebie ciemny,

A noc jak dzień będzie jasna,

bo mrok jest dla Ciebie jak światło.

Ps 139, 1a.3b.11-12

PIĄTY DZIEŃ

Albowiem w Tobie jest źródło życia

i w Twej światłości oglądamy światłość.

Zachowaj łaskę Twą dla tych, co Ciebie znają,

i sprawiedliwość Twą dla prawych sercem.

Ps 36, 10-11

Powierz Panu swoją drogę

i zaufaj Mu: On sam będzie działał  i sprawi,

że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,

a słuszność twoja – jak blask południa.

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana;

On ich ucieczką w czasie utrapienia.

Ps 37, 5-6.39

Ty, Panie, zapalasz moją pochodnię,

Boże mój, rozświetlasz moje ciemności.

Ps 18, 29

SZÓSTY DZIEŃ

Potężne światło zabłyśnie aż po krańce ziemi;

przybędą do ciebie z daleka liczne narody

i mieszkańcy stron odległych

do twego świętego imienia.

Wesel się, Jeruzalem, z synów sprawiedliwych

bo wszyscy będą zgromadzeni

i będą wysławiać Pana wieków.

Tb 13, 13.15

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę,

świadectwo Pana niezawodne,

uczy niedoświadczonego mądrości.

Jego słuszne nakazy radują serca,

jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Ps 19, 8-9

SIÓDMY DZIEŃ

Pan moim światłem i zbawieniem moim.

Ps 21, 1

Twoje słowo jest pochodnią dla stóp moich,

Panie, i światłem na mojej ścieżce.

Przysiągłem i postanawiam

przestrzegać twych sprawiedliwych wyroków.

Jakże miłuję Prawo Twoje,

przez cały dzień nad nim rozmyślam.

Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem

na wieki,

bo są radością mego serca.

Nienawidzę ludzi chwiejnych,

a Prawo Twoje miłuję.

Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia,

ponad miód słodsza dla ust moich.

Gdyby Twoje prawo nie było mą rozkoszą,

byłbym już zginął w moim utrapieniu.

Zobaczyłem granice wszelkiej doskonałości,

Twoje przykazanie sięga dalej.

Ps 119, 105-106.97.111.113.103.92.96

ÓSMY DZIEŃ

Ja zaś pokładam ufność w Tobie Panie

i mówię: „Ty jesteś moim Bogiem”.

Niech zajaśnieje Twoje oblicze nad Twym sługą:

wybaw mnie w swojej łaskawości.

Jakże jest wielka, O Panie, Twoja dobroć,

którą zachowujesz dla tych, co się boją Ciebie.

Błogosławiony niech będzie Pan, który okazał

cuda swoje i łaski w mieście warownym.

Miłujcie Pana wszyscy, co Go czcicie!

Bądźcie mocni i mężnego serca wszyscy,

którzy pokładacie ufność w Panu.

Ps 31, 15.17.20.22.24a.25

Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie

czynili i wy im czyńcie. Albowiem na tym polega

Prawo i Prorocy.

Mt 7, 12

DZIEWIĄTY DZIEŃ

Ześlij światłość i wierność swoją,

niech one mnie wiodą,

Niech mnie zaprowadzą na Twą górę świętą

i do Twoich przybytków.

I przystąpię do ołtarza Bożego,

do Boga, który jest moim weselem i radością.

I będę Cię chwalił przy dźwiękach lutni,

Boże mój Boże!

Czemu zgnębiona jesteś, duszo moja,

i czemu trwożysz się we mnie?

Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę:

On zbawieniem mojego oblicza i moim Bogiem!

Ps 43, 3-5

Odsłoń ponad nami, Panie,

Blask Twojego oblicza!

Ps 4,6-9 67,1

DZIESIĄTY DZIEŃ

Naród kroczący w ciemnościach

ujrzał światłość wielką.

Nad mieszkańcami krainy mroków

światło zabłysło.

Pomnożyłeś radość,

Zwiększyłeś wesele.

albowiem Dziecię się nam narodziło,

Syn został nam dany,

Na Jego barkach spoczęła władza.

Nazwano Go imieniem:

Przedziwny, Doradca, Bóg Mocny,

Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.

Wielkie będzie Jego panowanie,

W pokoju bez granic

Na tronie Dawida

I nad jego krolestwem,

Które On utwierdzi i umocni

Prawem i sprawiedliwością

Odtąd i na wieki.

Zazdrosna miłość Pana Zastępów

tego dokona.

Iz, 9, 1-2a.5-6

JEDYNASTY DZIEŃ

Oto mój Sługa, którego podtrzymuję,

Wybrany mój, w którym mam upodobanie.

Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął;

On przyniesie narodom Prawo.

Nie złamie trzciny nadłamanej,

nie zgasi knotka o nikłym płomyku.

Nie zniechęci się ani nie załamie,

aż utrwali Prawo na ziemi,

a Jego pouczenia wyczekują wyspy.

Ja , Pan, powołałem Cię słusznie,

ująłem Cię za rękę i ukształtowałem,

ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi,

światłością dla narodów,

abyś otworzył oczy niewidomym,

ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców,

z więzienia tych, co mieszkają w ciemności.

Iz 42, 1.3-4.6-7

DWUNASTY DZIEŃ

Pojawił się człowiek posłany przez Boga -

Jan mu było na imię.

Przyszedł on na świadectwo,

aby zaświadczyć o światłości,

by wszyscy uwierzyli przez niego.

Nie był on światłością,

lecz posłanym, aby zaświadczyć o światłości.

J 1, 6-8

A oto znów przemówił do nich Jezus tymi słowami:

«Ja jestem światłością świata.

Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności,

lecz będzie miał światło życia».

J 8, 12

Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata.

J 12, 36

TRZYNASTY DZIEŃ

Z radością dziękujcie Ojcu,

który was uzdolnił do uczestnictwa

w dziale świętych w światłości.

On uwolnił nas spod władzy ciemności

i przeniósł nas do królestwa

swego umiłowanego Syna,

w którym mamy odkupienie

– odpuszczenie grzechów.

On jest przed wszystkim

i wszystko w Nim ma istnienie.

On jest głową Ciała – Kościoła,

On jest Początkiem,

Pierworodnym spośród umarłych,

aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim.

Bóg zechciał bowiem,

aby w Nim zamieszkała cała Pełnia,

i aby przez Niego znów pojednać wszystko ze sobą:

To co na ziemi i to co w niebiosach,

wprowadziwszy pokój przez krew Jego Krzyża.

Kol, 11c-14.17-20

CZTERNASTY DZIEŃ

Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę,

a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali

jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta,

a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach.

2P 1.19

Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi,

aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.

Mt 5, 16

I zobaczyłem, że mądrość przewyższa głupotę,

jak światło przewyższa ciemności.

Koh 2, 13

Wesoło błyszczy światło sprawiedliwych,

a lampa niewiernych przygasa.

Prz 13, 9

PIĘTNASTY DZIEŃ

Nikt nie zapala światła

i nie stawia go w ukryciu ani pod korcem,

lecz na świeczniku, aby jego blask widzieli ci,

którzy wchodzą.

Łk 11.33

Miłuj bliźniego swego jak siebie samego.

Miłość nie wyrządza zła bliźniemu.

Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.

Teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu.

Noc się posunęła, a przybliżył się dzień.

Odrzućmy wiec uczynki ciemności,

a przyobleczmy się w zbroję światła.

Żyjmy przyzwoicie jak w biały dzień..

Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa

i nie troszczcie się zbytnio o ciało.

Rz 13, 9b-13

SZESNASTY DZIEŃ

Wszystko przez Nie się stało,

a bez Niego nic się nie stało,

co się stało.

W Nim było życie,

a życie było światłością ludzi,

a światłość w ciemności świeci

i ciemność jej nie ogarnęła.

1J 4, 5

Pan króluje, wesel się ziemio,

radujcie się liczne wyspy.

Światło wschodzi dla sprawiedliwego

i radość dla ludzi prawego serca.

Weselcie się w Panu, sprawiedliwi,

i sławcie Jego święte imię.

Ps 97, 1.11-12

SIEDEMNASTY DZIEŃ

Bóg jest światłością

i nie ma w Nim żadnej ciemności.

Jeżeli chodzimy w światłości,

tak jak On sam trwa w świetle,

wtedy jesteśmy we wspólnocie jedni z drugimi.

A krew Jezusa, Jego Syna,

oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

Bóg jako wierny i sprawiedliwy nam je odpuści

i oczyści nas z wszelkiej nieprawości.

Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył,

mamy Obrońcę wobec Ojca,

Jezusa Chrystusa sprawiedliwego.

On bowiem jest ofiarą przebłagalną

za nasze grzechy,

i nie tylko za nasze,

lecz również za grzechy całego świata.

1J 1, 5b.7.9; 2,1b-2

OSIEMNASTY DZIEŃ

A jednak piszę wam o nowym przykazaniu,

 które prawdziwe jest w Nim i w nas,

 ponieważ ciemności ustępują,

 a świeci już prawdziwa światłość.

Kto twierdzi, że żyje w światłości,

 a nienawidzi brata swego,

 dotąd jeszcze jest w ciemności.

Kto miłuje swego brata,

 ten trwa w światłości

 i nie może się potknąć.

1J2, 8-10

Ścieżka prawych – to światło poranne,

wschodzi – wzrasta aż do południa.

Prz 4, 18

DZIEWIETNASTY DZIEŃ

Albowiem to Bóg jest w was sprawcą

i chcenia i działania zgodnie z Jego wolą.

Czyńcie wszystko bez szemrań i powątpiewań,

abyście się stali bez zarzutu i bez winy

jako nienaganne dzieci Boże

pośród narodu zepsutego i przewrotnego.

Między nimi jawicie się

jako źródła światła w świecie.

Trzymajcie się mocno Słowa Życia,

abym mógł być dumny w dniu Chrystusa,

że nie na próżno biegłem

i nie na próżno się trudziłem.

Flp 2, 13-16

DWUDZIESTY DZIEŃ

Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza

 i szybko rozkwitnie twe zdrowie.

 Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie,

 chwała Pańska iść będzie za tobą.

 Wtedy zawołasz, a Pan odpowie,

 wezwiesz pomocy, a On [rzeknie]: "Oto jestem!"

 Jeśli u siebie usuniesz jarzmo,

 przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie,

jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu

 i nakarmisz duszę przygnębioną,

 wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach,

 a twoja ciemność stanie się południem.

 Pan cię zawsze prowadzić będzie,

Iz58,8-10

DWUDZIESTY PIERWSZY DZIEŃ

Bo Pan Bóg jest słońcem i tarczą,

On hojnie darzy łaską i chwałą,

nie odmawia dobrodziejstw żyjącym nienagannie.

Panie Zastępów,

szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie.

Ps 84, 12-13

Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże,

Który wymierzasz mi sprawiedliwość.

Wznieś ponad nami, Panie,

światłość Twojego oblicza!

Więcej wlałeś radości w moje serce

Niż w czasie obfitych plonów pszenicy i wina.

Spokojnie zasypiam, kiedy się położę,

Bo tylko Ty jeden, Panie,

pozwalasz mi żyć bezpiecznie.

Ps 4,1a.7b-9

DWUDZIESTY DRUGI DZIEŃ

Chodźcie, domu Jakuba,

postępujmy w światłości Pana!

Niech On nas pouczy o swoich drogach,

byśmy kroczyli Jego ścieżkami,

Bo prawo wyjdzie ze Syjonu

i z Jeruzalem słowo Pana.

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami,

osądzi sprawy rozlicznych narodów.

Wtedy swe miecze przekują na pługi,

a włócznie swoje na sierpy.

Naród przeciw narodowi nie wzniesie już oręża

i nie będą się więcej ćwiczyć do wojny.

Chodźcie, domu Jakuba,

postępujmy w światłości Pana.

Iz 2, 5.3a-5.2a

Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych,

A zajaśnieje ci Chrystus.

Ef 5,14

DWUDZIESTY TRZECI DZIEŃ

Paweł, skinąwszy ręką przemówił:

„A gdy wykonali wszystko,

co było o Nim napisane,

zdjęli Go z krzyża i złożyli w grobie.

Ale Bóg wskrzesił Go z martwych,

a On ukazywał się przez wiele dni tym,

którzy z Nim razem poszli

z Galilei do Jerozolimy,

a teraz dają świadectwo o Nim przed ludem.

My właśnie głosimy wam

Dobrą Nowinę obietnicy, danej ojcom,

że Bóg spełnił ją wobec nas jako ich dzieci,

wskrzesiwszy Jezusa.

Tak też jest napisane w psalmie drugim:

Ty jesteś moim synem,

Jam Ciebie dziś zrodził. Ps2,7

Tak bowiem nakazał nam Pan:

Ustanowiłem Cię światłością dla pogan,

abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi. Iz 49,6”

Poganie słysząc to radowali się

i wielbili słowo Pańskie.

Dz 13, 16a.29-33.47-48

DWUDZIESTY CZWARTY DZIEŃ

Ja jestem Pan i nie ma innego.

Nie przemawiałem potajemnie,

w ciemnym zakątku ziemi.

Nie powiedziałem potomstwu Jakuba :

„Szukajcie mnie bezskutecznie!”

Ja jestem Pan, który mówi to, co słuszne,

oznajmia to, co godziwe.

Ja tworzę światło i stwarzam ciemności,

sprawiam pomyślność i stwarzam niedolę.

Ja, Pan, czynię to wszystko.

Niebiosa, wysączcie z góry sprawiedliwość

i niech obłoki z deszczem ją wyleją.

Niech ziemia się otworzy,

niechaj zbawienie wyda owoc

i razem wzejdzie sprawiedliwość.

Ja, Pan, jestem tego Stwórcą.

Iz 45, 19.7-8

DWUDZIESTY PIĄTY DZIEŃ

Błogosławiony mąż, który boi się Pana

i wielkie ma upodobania w Jego przykazaniach.

Potomstwo jego będzie potężne na ziemi:

pokolenie prawych dozna błogosławieństwa.

Dobrobyt i bogactwo będzie w jego domu,

a sprawiedliwość jego przetrwa na zawsze.

On wschodzi w ciemności jako światło dla prawych,

łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.

Dobrze się wiedzie mężowi,

który lituje się i pożycza,

postępuje w swych sprawach uczciwie.

Na pewno się nie zachwieje;

sprawiedliwy będzie w wiecznej pamięci.

Nie będzie się lękał niepomyślnej nowiny;

Mocne jego serce zaufało Panu.

Ps 112, 1-7

DWUDZIESTY SZÓSTY DZIEŃ

[Jezus] ...odpowiedział...

Jak długo jestem na świecie,

jestem światłością świata.

To powiedziawszy splunął na ziemię,

uczynił błoto ze śliny i nałożył je

na oczy niewidomego, i rzekł do niego:

„Idź, obmyj się w sadzawce Siloam” co się

tłumaczy : Posłany. On więc odszedł,

obmył się i wrócił widząc.

J 9, 5-8

Pan przywraca wzrok ociemniałym,

Pan dźwiga poniżonych,

Pan kocha sprawiedliwych.

Pan króluje na wieki,

Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.

Ps 146,8-10

DWUDZIESTY SIÓDMY DZIEŃ

„A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony,

przyciągnę wszystkich do siebie”.

To powiedział [Jezus] zaznaczając,

jaką śmiercią miał umrzeć.

Na to tłum Mu odpowiedział:

„Myśmy się dowiedzieli z Prawa,

że Mesjasz ma trwać na wieki.

Jakżesz Ty możesz mówić,

że potrzeba wywyższyć Syna Człowieczego?

Kto to jest ten Syn Człowieczy?”.

Odpowiedział im więc Jezus:

„Jeszcze przez krótki czas

przebywa wśród was światłość. Chodźcie,

póki macie światłość,

aby was ciemność nie ogarnęła.

A kto chodzi w ciemności, nie wie dokąd idzie.

Dopóki światłość macie, wierzcie w światłość,

abyście byli synami światłości”.

To powiedział Jezus i odszedł i ukrył się przed nimi.

J 12, 32-36

DWUDZIESTY ÓSMY DZIEŃ

Twoim jest dzień i noc jest Twoja,

Ty światło i słońce utwierdziłeś.

Ps 74,16

Ty jesteś pełen światła – potężniejszy

Niż góry odwieczne.

Ps 76,5

Sprawię, ż niewidomi pójdą po nieznanej drodze,

powiodę ich ścieżkami, których nie znają,

ciemności zmienię przed nimi w światło,

a wyboiste miejsca w równinę.

Oto są rzeczy, których dokonam

i nie zaniecham.

Iz 42, 16

DWUDZIESTY DZIEWIĄTY DZIEŃ

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,

Bo nawiedził lud swój i odkupił,

I moc zbawczą nam wzbudził,

W domu sługi swego, Dawida,

Jak zapowiedział to z dawien dawna

Przez usta swych świętych proroków.

A ty, dziecię, prorokiem Najwyższego

Zwać się będziesz,

Bo pójdziesz przed Panem

Przygotować Mu drogi.

Jego ludowi dasz poznać zbawienie,

Przez odpuszczenie grzechów,

Dzięki serdecznej litości Boga naszego

Przez nią nawiedzi nas Słońce Wschodzące

Z wysoka, by zajaśnieć tym, co w mroku

i cieniu śmierci mieszkają,

aby nasze kroki skierować na drogę pokoju.

Łk, 1,68-71.76-79

TRZYDZIESTY DZIEŃ

Wzmocnijcie znużone ręce,

pokrzepcie drżące kolana

I mówcie do lękliwych serc:

Bądźcie silni i nie lękajcie się!

Oto jest wasz Pan.

Przyjdzie Ten, który nas ocali.

Wówczas otworzą się oczy ślepców,

I otworzą się uszy głuchych,

Wówczas chromy skakać będzie jak jeleń

I zaśpiewają języki niemych.

Wyzwoleni Pańscy powrócą,

I śpiewając wstąpią na Syjon,

A nad ich głowami będzie wieczne wesele.

Spłynie na nich ukojenie i radość,

A westchnienie i smutek

przeminą.

Iz. 35,1 10

TRZYDZIESTY PIERWSZY DZIEŃ

Rzekł do niej Jezus:

„ Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem.

Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie.

J 11, 25

Mądrzy będą świecić

jak blask sklepienia,

a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości,

jak gwiazdy przez wieki i na zawsze.

Dn, 12, 3

I odtąd już nocy nie będzie.

A nie potrzeba im światła lampy

i światła słońca,

bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi

i będą królować na wieki wieków.

Ap 22, 5